Chega ás miñas mans un libro moi interesante publicado en 2007 por Ediciones Cardeñoso, aínda que con demasiada demora, titulado “Por catro perras”, subtitulado como “Guía de tascas e tabernas de Vigo”. O seu autor é Xosé G. Barral Sánchez, licenciado en Ciencias da Educación, profesor de profesión e vinculado durante algún tempo á actividade sindical, ademais de ser autor de varios libros relacionados coa educación.
O libro está prologado por José Ramón Iglesias Veiga, historiador e membro permanente do Instituto de Estudios Vigueses, e como indica o seu subtítulo, nas súas 143 páxinas contén unha descrición exhaustiva das numerosas tascas e tabernas de Vigo, cunha breve, pero igual de interesante introdución na que se explica o motivo da existencia das tabernas e dos personaxes que as frecuentan, a maioría anónimos e de calquera clase social, pero tamén políticos, banqueiros e destacados socialmente.
Esta publicación tamén tamén serve de guía para non perderse polos xiros da cidade e os seus barrios, como Teis, Cabral, Valladares ou Bouzas. A lista de locais está composta por Bar Chavolas, Bar Pereira, Taberna Rikitrí, Taberna Eligio, Bar Turista, O Racimo, Los Celtas, A do Lorenzo, Bar Modesto, Bar Pío, O Estanco, Bar Piollo, Bar Justo, Casa Conchita, O Facho, Mesón Arbo, A Bodega do Isidro, Bodega de Cholo (e de Rosa), Bar Rocío, Bar Camino Verde, O Coco, Bodegón Pereiró, Bar Guillermo, Taberna O Mosteiro, e a Taberna de Kike.
Escrito en Galego e cun estilo próximo aos lectores, está cheo de interesantes anécdotas como a do Bar Pereira, onde se fixeron cun cachorro de tigre que ataron a unha árbore da entrada. Deste xeito, a rapaza achegábase a acariñalo e facerse fotos con el, o que aumentaba a clientela.
O percorrido polas tascas e tabernas remata cunha recompilación dalgunhas citas relacionadas co viño, que segue a ser o fío condutor destes establecementos. É unha mágoa que o autor non contemple unha nova edición deste libro que contribúe a encher varias páxinas da historia popular da cidade de Vigo e das súas xentes.
