A primeira norma é moi doada e responde a un principio básico. «Non podes adestrar esta semana o non adestrado antes». Polo tanto, nada de grandes carreiras e nada de grandes intensidades. Facer dúas ou, como moito, tres series de 2.000 metros a un ritmo alto entre hoxe e mañá. A partir do mércores reducir quilometraxe e tamén a intensidade. É aconsellable algunha rodaxe duns seis quilómetros e progresivos de 150 metros, sete ou oito, dende camiñar ata intensidade forte para non perder o ton muscular.
O que non temos que facer é probarnos sobre distancias longas. O recomendable é descansar. Por suposto nin acercarse a unhas pesas. Tampouco facer escaleiras ou series en costa. Iso mellor para despois da Vig-Bay porque, ó final, son adestramentos de forza. En definitiva, deixar tódalas gañas de correr para o vindeiro domingo pola mañá.
Entre as cousas que están recomendables, aplicarse frío nas pernas para chegar ó máximo nivel e cunha condición física óptima. Para os que tedes unha carteira con peso podedes pasar por unha criosauna desas. O resto de mortais teñen que tirar de masaxes con bolsas de xeo ou meterse nalgún lago ou río con auga fría durante uns minutiños. Tres ou catro. A misión é eliminar as posibles inflamacións xurdidas durante todo o período de carga dos últimos meses.
Capítulo estirar. Imos derrubar outro mito e que é un erro masivo. O de poñerse a estarricar antes de correr de xeito masivo é unha equivocación. Se se opta por facelo debe ser en exercicios curtos e de pouca intensidade. Se estiras moito, o que acadas é saír demasiado relaxado. Cando é preciso estarricar, moito e ben, é os días antes despois das rodaxes. Aí temos que aplicarnos para relaxar ben todo o corpo, en especial, as pernas.
Unha boa semana para os durmiñóns. Xa o podedes usar como argumento. É preciso chegar descansadiño á Vig-Bay e isto inclúe durmir moito e ben os días previos. Así que tedes unaha excusa magnífica cando na casa esixan madrugar de máis. «Non podo que o domingo non rendo». Cedo para o sobre e as oitos horas que non as quite ninguén.
Unha cousa é comer hidratos de carbono e outra abusar deles. Unha das comidas grandes do día que sexa con pasta, pero que sexa integral. Xa sei que isto non gusta tanto, pero Noite Fernández, a nosa adestradora, explica que os hidratos normais dan moita enerxía a curto prazo, pero logo esgótanse de golpe. Os complexos (integrais) son de consumo máis lento e duran máis tempo. É dicir, o que precisamos para unha proba de fondo.
Agora imos a facer unha listaxe cos particulares mandamentos do que non facer:
- Non estrear calzado o día da proba. Isto é moi típico dos novatos. Se o fas, poden retirarse as heridas.
- Levar a roupa adecuada e consultar o tempo. Habitualmente tirar ó baixo e tapar a cabeza
- Non poñerse cun almorzo forte unha hora antes de correr.
- Evitar os doces. Non, non valen estes hidratos.
- Non facer cargas de adestramentos duras esta semana
- Non irse de festa a noite antes
- Hidratarse o suficiente, pero non beber catro litros antes da carreira
Por último, imos o almorzo do día da carreira. O consello é que sexa xeneroso e que empece cun zume de froitas natural, despois esperamos uns dez minutos e tomamos unhas tostadas integrais ás que podemos acompañar con algún froito seco e unha infusión. A pesar que non é de todo aconsellable, o que acostuma tomar leite con cacao que o faga, pero non é o mellor. E, sobre todo, facelo a iso das 7 da mañá porque, de facelo despois, o sangue estará na dixestión cando ten que estar alimentado as nosas pernas.
Isto é moito madrugar. Pero os que sodes coma min xa sabedes o método: almorzo en pixama e os cinco minutos estamos debaixo das mantas de novo para durmir dúas horiñas máis. Como comezamos o artigo, o descanso é moi importante, é iso de estar dende as seis e media en pé é para outros valentes. Antes de abafar camiño de Baiona hai que durmir ben. Cada media hora é un quilómetro máis con folgos (ou, polo menos, parece).
